Communiceer eens wat eenvoudiger

Als ik een ambtelijke brief krijg, krijg ik al meteen jeuk. Zinnen die eigenlijk heel simpel zouden moeten zijn, worden ingewikkelde tangconstructies. Je moet hem drie keer lezen om een vermoeden te hebben van wat ze bedoelen. Ben je door heel de brief geploegd dan besef je je dat wat ze nu hebben gezegd in een kantje gemakkelijk in een zin of vijf had kunnen worden samengevat. Zonde van de tijd en moeite die daar ogenschijnlijk in is gestopt. Dat moet de gemeente Den Haag ook gedacht hebben. Zij begonnen met #HelderHaags. Om de Haagse ambtenaar beter te laten communiceren met de burger, startte de gemeente een project waarbij juist simpele taal gestimuleerd wordt.

Ik kan niet meer dan dit initiatief hard toejuichen. Als je kijkt op de website dan zie je daar verschillende hulpmiddelen om de Haagse ambtenaar aan het simpeler communiceren te krijgen. Een woordenboekje, schrijftips, zelfs een spel is bedacht om het communiceren met de burger eenvoudiger te maken. Geweldig dus en ik hoop dat meer gemeentes en bedrijven hier aan mee gaan doen.

ZO MOEILIJK IS HET NIET

Toch is het raar dat er een speciale campagne opgericht moet worden om te zorgen dat we begrijpelijk met elkaar communiceren. Als je gewoon met collega’s of klanten praat, gebruik je ook niet allerlei moeilijke woorden om je boodschap over te brengen (ik negeer voor het gemak jargon even). Waarom verandert dat zo drastisch als we schrijven? Ineens wordt ‘omdat’ veranderd in ‘daar’. Wie gebruikt dat nu nog in gesproken taal?! Ik ben dus ook voor helder communiceren. Niet alleen tussen ambtenaren en burgers maar op iedere mogelijke manier. Het maakt dan niet uit wat je wilt overbrengen. Helder communiceren is net zo moeilijk als je tekst doorspekken met ingewikkelde woorden. Zo niet moeilijker.

RECHTTOE RECHTAAN

Dat bleek ook tijdens mijn eerste verslaggeversklus (jaren geleden). Binnen no time herschreef de eindredacteur mijn tekst van fleurig proza tot een rechttoe rechtaan beschrijving. Bij iedere geflufte zin vroeg hij; ‘wat bedoel je hier nou mee?’ Mijn antwoord werd in één zin verpakt en ineens was de tekst helder en leesbaar. Al mijn observaties bleven behouden, de woordgrapjes stonden nog als een huis en het verhaal was alleen maar beter geworden. Dat bleek ook wel uit de reacties. Mensen gaven aan precies te begrijpen wat ik beschreef. En dat niet alleen. Ik kreeg complimenten over mijn herkenbare schrijfstijl. Al mijn mooie gedicht ten spijt, na de versimpelingsslag van de eindredacteur kreeg ik pas een echt goed stuk uit mijn pen.

EINDREDACTEUR

Eigenlijk zou iedere organisatie gezegend moeten zijn met zo’n eindredacteur als ik had. Tegenwoordig zit hij gewoon in mijn hoofd. Bij iedere zin die naar het onbegrijpelijke neigt, hoor ik in mijn hoofd ‘wat bedoel je hier nou mee?’. Dat zou iedere organisatie moeten doen. Bij iedere zin die gecommuniceerd wordt, moet er iemand roepen ‘wat bedoelen we hier nou mee?’. Zo gaan we met zijn allen lekker duidelijk communiceren en zijn ze niet alleen in het Haagse helder in hun taalgebruik.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *